Re-integratiefase, week 1 en 2

Deze weken deed ik wat kleine maar nuttige dingen voor school: uitstappen plannen, documenten opstellen, deelnemen aan een overleg... Ik ging ook voor het eerst terug naar mijn werkplek, de school. Op voorhand dacht ik dat dit vreemd zou zijn of dat ik me onwennig zou voelen, maar eigenlijk voelde ik me meteen weer op mijn plaats. Dat gaf voor mij de doorslag dat ik er stilaan terug klaar voor ben.

Ik voel me ook anders. De afgelopen maanden hing er toch altijd een donkere wolk in de buurt, soms recht boven me, soms ergens in mijn ooghoeken. Dat gevoel is plots weg. Ik kan oprecht onbekommerd in de zetel zitten met mijn boek. Niet dat ik nu niet meer pieker (dat is onmogelijk, vrees ik) maar mindfulness heeft me wel geleerd om afstand te nemen van dat gepieker. Ik maak me nog steeds wel eens zorgen, maar dan gaat het niet om mezelf maar om mensen in mijn omgeving of situaties in de wereld (klimaatopwarming, iemand?).

Hoewel ik nog steeds de neiging heb om als een heremiet in mijn zetel te kruipen, kom ik vaker onder de mensen. Het is telkens een (kleine) drempel die ik over moet om gewoon te gaan, maar nadien voel ik me altijd vrolijker. Oude bekenden tegenkomen en nieuwe mensen ontmoeten, dat geeft me energie.

Ondertussen zie ik duidelijk in dat ik de uitstapjes, concerten, festivals die ik altijd al graag wou doen maar niet deed omwille van de drukte op het werk, gewoon moet plannen en doen. Het cliché wil dat je werkt om te leven en niet omgekeerd, en dat ben ik dan ook vast van plan.
De tickets voor Graspop 2020 worden asap besteld.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tot slot: review over burn-out en het onderwijs

Wat volgt is een geheel persoonlijke visie over ons huidig onderwijs en mijn situatie in het bijzonder. Je kan het extrapoleren naar onze maatschappij, naar elke job, of je kan het roerend oneens zijn. Doe ermee wat je wil. Om te beginnen is het belangrijk dat je weet dat zelfwaarde of eigenwaarde de drijfveer is achter al onze handelingen. Zelfwaardering is het idee dat je een zinvolle bijdrage levert aan een betekenisvolle maatschappij. Het gevoel van zelfwaarde beschermt ons tegen diepgewortelde fysieke en existentiële angsten. (Dat zeg ik niet alleen; dat zegt zowat iedereen in de psychologie, antropologie, filosofie...) Onze job is één manier waarmee we willen voldoen aan die eigenwaarde. We willen een job die van belang is, die nuttig is, die bijdraagt aan onze maatschappij. (De andere manieren zijn eigenlijk de verschillende rollen die je opneemt: moeder, partner, dochter, vrijwilliger, leider, lid...) Het onderwijs is een sector waarin helemaal tegemoet wordt gekomen aan on...
Meer lezen

Re-integratiefase, 2 maanden actief aan het werk

Na (bijna) 2 maanden terug deeltijds in de job kan ik met een gerust hart zeggen: het gaat. Ik ben erin geslaagd om mijn goede voornemens door te zetten en mijn patronen te doorbreken. Elke schooldag blijf ik iets langer op school zodat ik meestal geen verbeterwerk mee naar huis hoef te nemen. Enkel een toets ofzo komt wel eens met me mee. Thuis werk ik uiteraard nog altijd wel voor school, daar ontkom je niet aan in het onderwijs. Maar ik doseer, ik voer enkel efficiënte en noodzakelijke taken uit waarvan ik zelf het nut inzie. Ik stop wanneer ik voel dat het genoeg is geweest voor die dag. De omstandigheden waarin ik werk, zijn echter onveranderd gebleven. Het verschil met vroeger is dat ik nu zonder schuldgevoel foert kan zeggen. Ik zie nu in dat het niet aan mij ligt, dat het 'het systeem' is dat altijd maar verwacht dat je nóg efficiënter, nóg wat harder kan werken. Dus ik trek het mij niet aan dat er bepaalde zaken blijven liggen. Die staan niet op mijn prioriteitenli...
Meer lezen

Welkom

Welkom, beste lezer. Fijn dat jij de weg hiernaartoe gevonden hebt. In dit eerste stukje wil ik graag even toelichten voor wie ik dit schrijf, waarover ik zal schrijven en waarom ik dit doe. Voor wie is dit bedoeld? Simpel: voor iedereen die wil weten hoe een burn-out precies verloopt. Wie me persoonlijk kent, kan via deze weg op de hoogte blijven van hoe het met me gaat. Wie zelf een burn-out heeft, kan zich gesterkt voelen door de herkenbaarheid. Wie iemand kent die een burn-out heeft, kan door dit te lezen beter inschatten wat het precies is. Waarover zal dit gaan? Over mijn ervaringen, gedachten en handelingen. Ik ben geen expert, geen coach, heb geen medische opleiding achter de rug; ik ben enkel ervaringsdeskundige. Wat gewoon wil zeggen dat ik middenin een burn-out zit, maar het klinkt mooier. Ik zal mijn ervaringen delen en ook hier en daar wat tips geven voor wie zelf een burn-out heeft. Die tips zijn uiteraard gebaseerd op mijn ervaringen en misschien heb je er niets ...
Meer lezen