Posts

Tot slot: review over burn-out en het onderwijs

Wat volgt is een geheel persoonlijke visie over ons huidig onderwijs en mijn situatie in het bijzonder. Je kan het extrapoleren naar onze maatschappij, naar elke job, of je kan het roerend oneens zijn. Doe ermee wat je wil. Om te beginnen is het belangrijk dat je weet dat zelfwaarde of eigenwaarde de drijfveer is achter al onze handelingen. Zelfwaardering is het idee dat je een zinvolle bijdrage levert aan een betekenisvolle maatschappij. Het gevoel van zelfwaarde beschermt ons tegen diepgewortelde fysieke en existentiële angsten. (Dat zeg ik niet alleen; dat zegt zowat iedereen in de psychologie, antropologie, filosofie...) Onze job is één manier waarmee we willen voldoen aan die eigenwaarde. We willen een job die van belang is, die nuttig is, die bijdraagt aan onze maatschappij. (De andere manieren zijn eigenlijk de verschillende rollen die je opneemt: moeder, partner, dochter, vrijwilliger, leider, lid...) Het onderwijs is een sector waarin helemaal tegemoet wordt gekomen aan on...

Re-integratiefase, 2 maanden actief aan het werk

Na (bijna) 2 maanden terug deeltijds in de job kan ik met een gerust hart zeggen: het gaat. Ik ben erin geslaagd om mijn goede voornemens door te zetten en mijn patronen te doorbreken. Elke schooldag blijf ik iets langer op school zodat ik meestal geen verbeterwerk mee naar huis hoef te nemen. Enkel een toets ofzo komt wel eens met me mee. Thuis werk ik uiteraard nog altijd wel voor school, daar ontkom je niet aan in het onderwijs. Maar ik doseer, ik voer enkel efficiënte en noodzakelijke taken uit waarvan ik zelf het nut inzie. Ik stop wanneer ik voel dat het genoeg is geweest voor die dag. De omstandigheden waarin ik werk, zijn echter onveranderd gebleven. Het verschil met vroeger is dat ik nu zonder schuldgevoel foert kan zeggen. Ik zie nu in dat het niet aan mij ligt, dat het 'het systeem' is dat altijd maar verwacht dat je nóg efficiënter, nóg wat harder kan werken. Dus ik trek het mij niet aan dat er bepaalde zaken blijven liggen. Die staan niet op mijn prioriteitenli...

Re-integratiefase, week 12 en 13

Zo. De vuurdoop is achter de rug: ik ben terug aan de slag als leerkracht. En dat bevalt me prima! Ik ervaar hoe leuk ik mijn job eigenlijk wel vind: kinderen iets bijleren, de aha-momentjes zien ontstaan, gepassioneerd vertellen over allerlei zaken, het praktische nut van lessen en technieken laten inzien, kinderen zich gewaardeerd laten voelen, hun talenten mee ontdekken, samen lachen met mijn flauwe mopjes... Ondanks mijn burn-out ervaar ik mijn job als belangrijk en bijzonder nuttig voor de maatschappij. Langs de andere kant merk ik ook dat het een prima beslissing was om deeltijds te werken. Elke avond (en woensdagmiddag ook) was ik doodop. Wie niet in het onderwijs staat, kan zich sowieso niet voorstellen hoe vermoeiend het is om elke seconde volle aandacht te hebben voor duizend-en-één dingen tegelijk, om elke seconde een beslissing over het één-of-ander te moeten nemen. In de meeste jobs kan je je aandacht al wel eens 10 seconden laten verslappen maar dat is niet mogelijk i...

Re-integratiefase, week 11

De goesting is er terug: ik zie het nieuwe schooljaar helemaal zitten. Ik ben met enthousiasme terug aan het werk gegaan deze week. Ik volg enkele onderwijsblogs en -groepen op sociale media waar heel wat materialen op terug te vinden zijn. Ik spring bedachtzamer om met het al dan niet opslaan van nieuw materiaal: is het nuttig én een meerwaarde? Dan print ik het uit voor mijn klas. Is het gewoon een leuk extraatje? Dan laat ik het zo; leuke extraatjes genoeg na 22 jaar voor de klas. Wat niet verandert, is het knip- en plak- en kopieer- en lamineerwerk dat zich eind augustus aanbiedt. Leerkrachten basisonderwijs weten wat ik bedoel, en begrijpen dat dit meer werk is dan het voor een leek zal klinken. Het leek wel bandwerk hier aan de eettafel: ik ging met kopies, schaar en lijm aan de slag en schoof dan alles door naar mijn man die het lamineerde. Want zo gaat dat als je samenwoont met iemand uit het onderwijs: je ontsnapt niet aan het helpen verzetten van de berg werk die wij soms m...

Re-integratiefase, week 9 en 10

Het is nog steeds zomervakantie. Op familiebezoek, verjaardagsfeestjes, een barbecue, gaan shoppen, etentjes, naar de schoonheidsspecialiste, boeken lezen, muziek luisteren, Netflix & chill: voedsel voor de ziel.

Re-integratiefase, week 7 en 8

Het is vakantie en ik neem 'm: terrasjes doen, een barbecue hier en daar, lui lezen in de zetel, keuvelen met de buren... Ondertussen ook nog mee het straatfeest organiseren, wat ik al 8 jaar doe. Ik merk dat het grenzen trekken steeds makkelijker en natuurlijker wordt: ik delegeer, ik wissel klusjes af met pauze, ik laat me niet voorbij steken aan de balie, ik zeg vlotter neen. Ik reageer ook onmiddellijk wanneer iemand iets zegt dat me niet bevalt; floeps, eruit. Waar ik vroeger na zo'n gebeurtenis alles oneindig vaak overliep in mijn hoofd (Had ik anders moeten reageren? Wat zullen ze nu van mij denken?), heb ik nu meteen vrede met mijn reactie. Irritaties er onmiddellijk uit floepsen maakt dat ze dan ook helemaal uit mijn 'systeem' zijn. Ik laat ook makkelijker dingen los. Het is eindelijk doorgedrongen dat ik niet kan beïnvloeden wat anderen denken/zeggen, en dat ik enkel invloed heb op mijn eigen gedrag. Ik zeg wat ik denk, hoe ik het zie, en probeer anderen n...

Re-integratiefase, week 5 en 6

Afbeelding
We zijn op reis geweest naar de Provence. Ik heb er ont-zet-tend van genoten! Prachtige natuur, zonovergoten dagen, lekker eten, sympathieke reisgenoten: het was een fantastische vakantie! (voor de kenners: mijn man staat ergens op de foto; wie zoekt die vindt)