Review van een burn-out

Mijn acties zijn beperkt. Ik breng de dagen door met het lezen van fictie, nadenken, wat voor me uit staren, dutjes, en een simpel huishoudelijk klusje per dag. Dat zou me vroeger ontzettend saai hebben geleken maar ik verveel me absoluut niet. Ik voel een vervlakking van mijn emoties, alles is gedempt, verdoofd. Dat maakte het zeer moeilijk om de simpele vraag van de psycholoog te beantwoorden: 'Hoe voel je je?' Het is vreemd om te moeten zeggen dat je dit niet weet. Ik besluit om dagelijks stil te staan bij hoe ik me voel op dat moment. Gaandeweg begin ik meer te voelen. Als ik denk aan hoe ik die burn-out heb gekregen, voel ik me kwaad en gefrustreerd. Over de belachelijke en onmogelijk grote hoeveelheid werk die er in het onderwijs op je afkomt. Als je alles zou oplijsten, heb je zeker 2 personen nodig om het allemaal gedaan te krijgen. Het is verschrikkelijk onrechtvaardig om dat te verwachten van 1 persoon. Ik voel me ook stom, onnozel en kwaad op mezelf, omd...

Nu je al wat beter kan ontspannen, prikkels kan vermijden en beter kan slapen 's nachts, kan je echte herstel beginnen. Ik zal al maar meteen zeggen dat deze fase bijzonder lang kan duren. Terwijl ik dit schrijf, zit ik al zo'n 5 weken in de herstelfase en ik voorspel dat er nog heel wat weken, zelfs maanden zullen volgen. Hoe langer hoe meer denk ik dat tijd veruit het belangrijkst is om goed te herstellen. Samen met nog een aantal andere zaken. Doe hetzelfde als in de ontprikkelfase Het enige verschil is dat je er langzaamaan aan toe bent om wat sociaal contact te onderhouden. Zelf heb ik dat beperkt tot 1 keer per week, dat was voldoende. Op mijn voorwaarden ook: voor een druk shoppingcenter paste ik, maar iets gaan drinken in een rustige brasserie kon wel. Ga naar een psycholoog Laat je adviseren zodat je iemand vindt waar je je goed bij voelt. Tenslotte stort je je hart en ziel uit bij deze persoon. Ik vond het in eerste instantie niet nodig: ik zou dit zelf wel o...

Ont-prikkelen. Duidelijker wordt het niet. Dit zijn een aantal zaken die voor mij hebben gewerkt. Vermijd prikkels Meteen de meest logische stap. Probeer zoveel mogelijk prikkels buiten te sluiten. Voor mij wil dat zeggen: comfortabele kleding aan (lees: jogging en oud T-shirt), geen muziekje op de achtergrond, geen tv overdag, zo weinig mogelijk online of social media, binnenshuis blijven. Omring je met zachtheid (zetel of bed, dekentje) en stilte. Als je kleine kinderen hebt die overdag naar school zijn, prima. Is het vakantie? Vraag dan aan familie/vrienden of jouw kinderen daar mogen gaan spelen of stuur je partner weg met de kinderen. Vraag familie en vrienden om in deze fase niet op bezoek te komen, zeg dat je rust en stilte nodig hebt. Geen klusjes of werk Doe enkel het hoogstnodige. Ik denk aan het naar school brengen van kinderen, boodschappen doen, naar de dokter of een avondmaal koken. Laat zoveel mogelijk aan je partner over. Die zal dat met liefde doen, jij hebt echt...