Review van een burn-out

Deze week was een goede week. Toevallig is het ook bijna Pasen. (Padam tsss, flauw mopje, ik weet het.) Ik kon deze week meer dan ik had verwacht. Wegens omstandigheden had ik heel wat werk in huis, en ik slaagde erin om dat allemaal te verzetten. Elke dag 4 uur werken in huis en daarbij ook nog eens een boel afspraken nakomen die gepland stonden, dat vraagt best wat energie. Die was voorhanden waardoor dat allemaal lukte. Ik ben best trots op mezelf. Ik voelde me 's avonds wel moe, maar positief moe, door een fysieke inspanning. Ik was ook elke avond tevreden over het werk dat ik had verricht en mijn humeur was opmerkelijk zonniger dan de weken hiervoor. Dat is bij mij altijd snel merkbaar aan de hoeveel woorden die uit mijn mond komen; manlief had ook al door dat mijn getater in frequentie was toegenomen. Ook de psycholoog maakte de opmerking dat ik me helemaal anders gedroeg dan de keren hiervoor (in positieve zin). Ik ervaar dat ik stilaan beter mijn energiepeil kan inschat...

Vandaag is een slechte dag. De afgelopen dagen waren nochtans goed verlopen. Tijdens de vorige sessie bij de psycholoog heeft ze mij de beginselen van mindfulness bijgebracht. Dat is iets waar ik, geheel onterecht, heel wat vooroordelen over had. Mindfulness, mediteren en dat soort zaken heb ik altijd in het hokje geplaatst van 'niets voor mij'. Ik associeerde het met yoga, bakfietsen, biologische quinoa, bomen knuffelen, naïviteit, uitbundige baggy klederdracht, orthopedische sandalen, chakra's en algehele zweverigheid. Het was dan ook een openbaring voor mij om te ontdekken wat het echt is: op een milde manier focussen op je huidige toestand. Het brengt je niet in hogere sferen, het zorgt niet per se voor een geluksgevoel, je hoofd wordt er niet leeg van en weet ik veel wat ik er op voorhand nog over had gedacht. Het is gewoon even stilstaan bij hoe je je voelt op dat moment, zowel fysiek als mentaal, zonder daarover te oordelen. Ik besloot om het een kans te geven, e...

Maandag had ik een afspraak bij de huisarts. Mijn ziektebriefje van 4 weken verloopt einde deze week en ik ben toe aan een verlenging van mijn ziekteverlof. Daarna zou ik naar mijn school bellen om te laten weten met hoeveel weken mijn ziekteverlof nog werd verlengd, zodat zij op hun beurt voor een interim konden zorgen. Hoewel ik een goede nachtrust had gehad, stond ik die ochtend te trillen op mijn benen. En dat bedoel ik zeer letterlijk: lijkbleek, trillen over mijn hele lichaam, bevende handen, bevende stem. Allemaal omdat: - Ik toch elke keer weer bang ben dat de huisarts zegt dat het nu welletjes is geweest en dat ik terug moet gaan werken. Wat onzin is: zowel ikzelf, de psycholoog en de huisarts zelf hebben niet veel tijd nodig om in te zien dat werken vooralsnog geen optie is. Toch kan mijn gezond verstand mijn angst niet onderdrukken. - Ik moest bellen met het werk. Het contact met de plaats waar ik kopje onder ben gegaan, is voldoende om het angstzweet te doen uitbreken...

Het huishouden lukt. Ik herhaal het nog eens, want ik merk dat je was vergeten om dit met gepast gejoel en gejuich te onthalen: Het huishouden lukt! Ik ben in staat om meerdere zaken per dag te doen. Natuurlijk kijk ik wel uit dat ik me niet overhaast en rust ik uit zodra ik merk dat het nodig is. Maar ik kan gerust boodschappen doen, stofzuigen én een avondmaal bereiden in één dag. Buitenshuis gaan put me nog wel uit. Ik had concerttickets voor Bastille maar die heb ik doorverkocht. Ik zou er meer nadelen dan voordelen van ondervinden dus dat was de enige juiste oplossing. Aangezien het deze week krokusvakantie was en ik in het onderwijs sta, had ik al lang op voorhand allerlei zaken in mijn agenda gezet waar ik niet aan onderuit kon: naar de tandarts (gruwel), naar de gynaecoloog (gruweldegruwel) maar gelukkig ook naar de kapper (jochei) en naar de massage (dubbele jochei). Hoewel ik toch bijna dagelijks voldoende energie heb om het huishouden te beredderen, word ik ongelu...

Gezond eten is belangrijk voor zowel je lichaam als je geest. Mens sana in corpore sano en al. Deze week besef ik dat ik mijn lichaam moet geven wat het nodig heeft. Hieronder de lijst met onontbeerlijke zaken om je geest terug gezond te maken: chocolade chips Oké. Misschien niet helemaal correct volgens de huisarts, de psycholoog en de rest van de wereld. Maar enkel gezonde voeding vraagt van mij een wilskracht die ik nog niet heb, en half liggend op de zetel hangen met een boekje in één hand en een pak chips rond de andere, stelt me wel tevreden. En had de dokter niet gezegd dat ik moest doen wat me gelukkig maakt? Juist ja, prima verantwoording. Bovendien ben ik altijd al van mening geweest dat het instant geluk van een portie chocolade of chips zwaar onderschat wordt door de medische wereld.  Ter compensatie wil ik mijn conditie op peil houden. De Fitbit wordt afgestoft, opgeladen en ingesteld op 8000 stappen per dag (kwestie van niet teveel ineens te 'moeten' van...