Review van een burn-out

Dit is geen volledige lijst. Het is een opsomming van de fouten die ik zelf heb gemaakt. Met de ogen rollen en een welgemikte facepalm zijn toegestaan. En wie weet, misschien kan jij deze lijst nog aanvullen met eigen ervaringen? Overmoed Ha! Dit varkentje ga ik wel even wassen. Burn-out dus. Oké, ik kan dit. Er zal nog nooit iemand zo goed en zo snel uit een burn-out geraakt zijn als ik, je zal wel zien. Dit is je wilskracht die spreekt. En een overdosis wilskracht is (waarschijnlijk) de reden dat je een burn-out hebt, nietwaar? Door je wilskracht - wat op zich een mooie eigenschap is - ben je alsmaar door en door en door gegaan. Je lichaam heeft je nu een halt toegeroepen. Wees niet overmoedig, laat die wilskracht varen, wees nederig en aanvaard dat je een patiënt bent. Werken Wat ben je toch onmisbaar. Zonder jou loopt alles in het honderd op het werk. Misschien kan je van thuis uit toch nog iets doen? Wat mailtjes beantwoorden ofzo? Wake-up call: niemand is onmisbaar. Ech...

Je hebt een burn-out. Dat heb je ondertussen aanvaard. De paniekaanvallen zijn voorbij of toch minder frequent, de huilbuien zijn minder heftig. Je hebt nog steeds hartkloppingen, een druk op je borst, je ademhaling is oppervlakkig en te snel, de spierpijn houdt aan, je hebt hoofdpijn, je oren suizen (dat vond ik ook vreemd, maar hej, ik ben graag volledig) ... Je voelt je verschrikkelijk op zowel mentaal als fysiek vlak. Toch beschouw ik dit als een volgende fase omdat je in staat bent om iets (kleins, eenvoudigs) te doen. Googelen op de zoekterm 'burn-out' bijvoorbeeld. Dit lezen. Nadenken over je toestand en over de tips die je van de huisarts (of anderen) kreeg. Dé tip die ik overal kreeg en las (en waar ik totààl niets aan had): rust, ontspan, doe iets leuks. Dat lukt van geen kanten. Je voelt je gejaagd, hyper, helemaal niet moe zoals je overal leest dat het voelt. Daar is een simpele uitleg voor: cortisol, het stresshormoon. Dat zorgt ervoor dat je onder druk toc...

Blinde paniek. Extreme angst. Hysterische huilbuien. Paniekaanvallen. Hyperventilatie. Motorische problemen. Wazig zicht. Oorsuizen. Pijnlijke spieren. Drukkend gevoel op je borst. Krop in je keel. Het gevoel dat je gaat flauwvallen. Duizeligheid. Hartkloppingen. Yep, je zit in een burn-out. Op de angst- en paniekschaal van 1 tot vliegtuigcrash, scoor je hors catégorie. Je hebt geen idee wat je overkomt, dit komt totaal onverwacht (daarover hebben we het later nog wel), je denkt dat er iets grondig mis met je is. Wat ook klopt. Dit is je lichaam dat aan de noodrem trekt. Het laat je geen keuze: je moét stoppen. Moet. Zonder gemaar. Onmiddellijk. Wat er ook op je agenda staat, het zal geschrapt worden. Er zijn slechts 2 dingen die je nu kan en moet doen: 1. Ga naar de huisarts. Die zal je meteen ziekteverlof voorschrijven. Probeer er niet over te onderhandelen, en schrik ook niet van de periode. Bij mij was het meteen 4 weken, die eerste keer. Dat lijkt op dat moment veel, want ...

Welkom, beste lezer. Fijn dat jij de weg hiernaartoe gevonden hebt. In dit eerste stukje wil ik graag even toelichten voor wie ik dit schrijf, waarover ik zal schrijven en waarom ik dit doe. Voor wie is dit bedoeld? Simpel: voor iedereen die wil weten hoe een burn-out precies verloopt. Wie me persoonlijk kent, kan via deze weg op de hoogte blijven van hoe het met me gaat. Wie zelf een burn-out heeft, kan zich gesterkt voelen door de herkenbaarheid. Wie iemand kent die een burn-out heeft, kan door dit te lezen beter inschatten wat het precies is. Waarover zal dit gaan? Over mijn ervaringen, gedachten en handelingen. Ik ben geen expert, geen coach, heb geen medische opleiding achter de rug; ik ben enkel ervaringsdeskundige. Wat gewoon wil zeggen dat ik middenin een burn-out zit, maar het klinkt mooier. Ik zal mijn ervaringen delen en ook hier en daar wat tips geven voor wie zelf een burn-out heeft. Die tips zijn uiteraard gebaseerd op mijn ervaringen en misschien heb je er niets ...