Re-integratiefase, week 11

De goesting is er terug: ik zie het nieuwe schooljaar helemaal zitten. Ik ben met enthousiasme terug aan het werk gegaan deze week. Ik volg enkele onderwijsblogs en -groepen op sociale media waar heel wat materialen op terug te vinden zijn. Ik spring bedachtzamer om met het al dan niet opslaan van nieuw materiaal: is het nuttig én een meerwaarde? Dan print ik het uit voor mijn klas. Is het gewoon een leuk extraatje? Dan laat ik het zo; leuke extraatjes genoeg na 22 jaar voor de klas.

Wat niet verandert, is het knip- en plak- en kopieer- en lamineerwerk dat zich eind augustus aanbiedt. Leerkrachten basisonderwijs weten wat ik bedoel, en begrijpen dat dit meer werk is dan het voor een leek zal klinken. Het leek wel bandwerk hier aan de eettafel: ik ging met kopies, schaar en lijm aan de slag en schoof dan alles door naar mijn man die het lamineerde. Want zo gaat dat als je samenwoont met iemand uit het onderwijs: je ontsnapt niet aan het helpen verzetten van de berg werk die wij soms mee naar huis sleuren.

Ik kan ook oprecht zeggen dat ik me sinds lang niet zo goed heb gevoeld als nu. Ik denk dat veerkracht het nog het beste omschrijft: ik voel dat ik terug steviger in mijn schoenen sta, dat ik opnieuw kan relativeren, dat ik de wereld terug positief benader. Ik zie dat ik een lange weg heb afgelegd, en ik denk dat ik alle nodige stappen heb gezet om te zijn waar ik nu ben.

De echte vuurdoop moet nog komen: het nieuwe schooljaar. Ik ga er met volle moed aan beginnen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tot slot: review over burn-out en het onderwijs

Wat volgt is een geheel persoonlijke visie over ons huidig onderwijs en mijn situatie in het bijzonder. Je kan het extrapoleren naar onze maatschappij, naar elke job, of je kan het roerend oneens zijn. Doe ermee wat je wil. Om te beginnen is het belangrijk dat je weet dat zelfwaarde of eigenwaarde de drijfveer is achter al onze handelingen. Zelfwaardering is het idee dat je een zinvolle bijdrage levert aan een betekenisvolle maatschappij. Het gevoel van zelfwaarde beschermt ons tegen diepgewortelde fysieke en existentiële angsten. (Dat zeg ik niet alleen; dat zegt zowat iedereen in de psychologie, antropologie, filosofie...) Onze job is één manier waarmee we willen voldoen aan die eigenwaarde. We willen een job die van belang is, die nuttig is, die bijdraagt aan onze maatschappij. (De andere manieren zijn eigenlijk de verschillende rollen die je opneemt: moeder, partner, dochter, vrijwilliger, leider, lid...) Het onderwijs is een sector waarin helemaal tegemoet wordt gekomen aan on...
Meer lezen

Re-integratiefase, 2 maanden actief aan het werk

Na (bijna) 2 maanden terug deeltijds in de job kan ik met een gerust hart zeggen: het gaat. Ik ben erin geslaagd om mijn goede voornemens door te zetten en mijn patronen te doorbreken. Elke schooldag blijf ik iets langer op school zodat ik meestal geen verbeterwerk mee naar huis hoef te nemen. Enkel een toets ofzo komt wel eens met me mee. Thuis werk ik uiteraard nog altijd wel voor school, daar ontkom je niet aan in het onderwijs. Maar ik doseer, ik voer enkel efficiënte en noodzakelijke taken uit waarvan ik zelf het nut inzie. Ik stop wanneer ik voel dat het genoeg is geweest voor die dag. De omstandigheden waarin ik werk, zijn echter onveranderd gebleven. Het verschil met vroeger is dat ik nu zonder schuldgevoel foert kan zeggen. Ik zie nu in dat het niet aan mij ligt, dat het 'het systeem' is dat altijd maar verwacht dat je nóg efficiënter, nóg wat harder kan werken. Dus ik trek het mij niet aan dat er bepaalde zaken blijven liggen. Die staan niet op mijn prioriteitenli...
Meer lezen

Welkom

Welkom, beste lezer. Fijn dat jij de weg hiernaartoe gevonden hebt. In dit eerste stukje wil ik graag even toelichten voor wie ik dit schrijf, waarover ik zal schrijven en waarom ik dit doe. Voor wie is dit bedoeld? Simpel: voor iedereen die wil weten hoe een burn-out precies verloopt. Wie me persoonlijk kent, kan via deze weg op de hoogte blijven van hoe het met me gaat. Wie zelf een burn-out heeft, kan zich gesterkt voelen door de herkenbaarheid. Wie iemand kent die een burn-out heeft, kan door dit te lezen beter inschatten wat het precies is. Waarover zal dit gaan? Over mijn ervaringen, gedachten en handelingen. Ik ben geen expert, geen coach, heb geen medische opleiding achter de rug; ik ben enkel ervaringsdeskundige. Wat gewoon wil zeggen dat ik middenin een burn-out zit, maar het klinkt mooier. Ik zal mijn ervaringen delen en ook hier en daar wat tips geven voor wie zelf een burn-out heeft. Die tips zijn uiteraard gebaseerd op mijn ervaringen en misschien heb je er niets ...
Meer lezen