Re-integratiefase, week 3 en 4

De afgelopen 2 weken zat mijn agenda flink vol: wat heen-en-weer-geloop voor de renovaties hier in huis, winkelen voor het plezier, afspraakjes met vrienden en familie, een verjaardagsfeestje, enkele uitstapjes, genieten van het goede weer aan de kust, een BBQ hier en daar...

Er werd ook wat gewerkt. Om de vakantie met een gerust gemoed te beginnen, heb ik mijn klas al klaargezet voor het volgende schooljaar. Voor wie niet in het onderwijs staat: dat wil zeggen dat ik mijn kasten heb uitgemest, oud materiaal heb weggegooid, alles terug op orde heb gezet, dozen met allerlei schoolmateriaal heb uitgepakt en een plaats heb gegeven, banken van plaats heb verwisseld, de werk- en leesboeken op de banken heb klaargelegd... Na 3 dagen werk was ik tevreden over het resultaat: een propere klas, alles netjes op zijn plaats.

Ik heb er ook voor gekozen om nog zo weinig mogelijk schoolmateriaal hier in huis te houden; alles wat enigszins op school kan blijven, staat daar nu ook. De scheiding tussen mijn werk en mijn privéleven wil ik duidelijker uitlijnen, en dit was één van de stappen die ik daartoe heb gezet. Verder zijn er nog een paar praktische zaken die ik vanaf september zal toepassen, om zo weinig mogelijk werk mee naar huis te pakken (letterlijk en figuurlijk). Zo zal ik bijvoorbeeld elke dag wat langer op school blijven (om verbeterwerk te doen, te kopiëren, dingen klaar te zetten voor de volgende dag, mails te beantwoorden) waardoor ik hoop om thuis nog weinig tot niet met het werk bezig te zijn. Ik zal ook deeltijds starten voor 2 maanden, zodat ik goed kan bewaken of ik de zaken wel efficiënt en anders aanpak, en kan vermijden om in oude patronen te hervallen.

Het ziekteverlof is officieel voorbij, het werk is voorlopig afgerond: de vakantie kan beginnen!


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tot slot: review over burn-out en het onderwijs

Wat volgt is een geheel persoonlijke visie over ons huidig onderwijs en mijn situatie in het bijzonder. Je kan het extrapoleren naar onze maatschappij, naar elke job, of je kan het roerend oneens zijn. Doe ermee wat je wil. Om te beginnen is het belangrijk dat je weet dat zelfwaarde of eigenwaarde de drijfveer is achter al onze handelingen. Zelfwaardering is het idee dat je een zinvolle bijdrage levert aan een betekenisvolle maatschappij. Het gevoel van zelfwaarde beschermt ons tegen diepgewortelde fysieke en existentiële angsten. (Dat zeg ik niet alleen; dat zegt zowat iedereen in de psychologie, antropologie, filosofie...) Onze job is één manier waarmee we willen voldoen aan die eigenwaarde. We willen een job die van belang is, die nuttig is, die bijdraagt aan onze maatschappij. (De andere manieren zijn eigenlijk de verschillende rollen die je opneemt: moeder, partner, dochter, vrijwilliger, leider, lid...) Het onderwijs is een sector waarin helemaal tegemoet wordt gekomen aan on...
Meer lezen

Re-integratiefase, 2 maanden actief aan het werk

Na (bijna) 2 maanden terug deeltijds in de job kan ik met een gerust hart zeggen: het gaat. Ik ben erin geslaagd om mijn goede voornemens door te zetten en mijn patronen te doorbreken. Elke schooldag blijf ik iets langer op school zodat ik meestal geen verbeterwerk mee naar huis hoef te nemen. Enkel een toets ofzo komt wel eens met me mee. Thuis werk ik uiteraard nog altijd wel voor school, daar ontkom je niet aan in het onderwijs. Maar ik doseer, ik voer enkel efficiënte en noodzakelijke taken uit waarvan ik zelf het nut inzie. Ik stop wanneer ik voel dat het genoeg is geweest voor die dag. De omstandigheden waarin ik werk, zijn echter onveranderd gebleven. Het verschil met vroeger is dat ik nu zonder schuldgevoel foert kan zeggen. Ik zie nu in dat het niet aan mij ligt, dat het 'het systeem' is dat altijd maar verwacht dat je nóg efficiënter, nóg wat harder kan werken. Dus ik trek het mij niet aan dat er bepaalde zaken blijven liggen. Die staan niet op mijn prioriteitenli...
Meer lezen

Welkom

Welkom, beste lezer. Fijn dat jij de weg hiernaartoe gevonden hebt. In dit eerste stukje wil ik graag even toelichten voor wie ik dit schrijf, waarover ik zal schrijven en waarom ik dit doe. Voor wie is dit bedoeld? Simpel: voor iedereen die wil weten hoe een burn-out precies verloopt. Wie me persoonlijk kent, kan via deze weg op de hoogte blijven van hoe het met me gaat. Wie zelf een burn-out heeft, kan zich gesterkt voelen door de herkenbaarheid. Wie iemand kent die een burn-out heeft, kan door dit te lezen beter inschatten wat het precies is. Waarover zal dit gaan? Over mijn ervaringen, gedachten en handelingen. Ik ben geen expert, geen coach, heb geen medische opleiding achter de rug; ik ben enkel ervaringsdeskundige. Wat gewoon wil zeggen dat ik middenin een burn-out zit, maar het klinkt mooier. Ik zal mijn ervaringen delen en ook hier en daar wat tips geven voor wie zelf een burn-out heeft. Die tips zijn uiteraard gebaseerd op mijn ervaringen en misschien heb je er niets ...
Meer lezen